* ( 122 - وفات سيد محمد خليل مرادى نقشبندى ) * نقشبندى ( يا نقشبنديه ) نام سلسله‌ئى است از صوفيه كه بخواجه بهاء الدّين محمد نقشبندى منتهى مىشود ، و وى منسوب است بنقش‌بند كه قريه‌اى است در يك‌فرسنگى بخارا چنان‌كه در « طرائق الحقائق 2 : 175 » فرموده ، و سيد محمد خليل صاحب عنوان فرزند سيد على بن شيخ بهاء الدّين محمد مراد نقشبندى شامى است . شيخ محمد مراد از معاريف زمان خود بوده ، و كتابخانه مراديه دمشق بوى منسوب است و در سنه 1132 وفات نموده ، چنان‌كه در « تاريخ آداب اللغة العربية 4 : 131 » تأليف جرجى زيدان نوشته . فرزندش سيد على از علماء وقت خويش بوده ، و فرزندش سيد محمد خليل صاحب عنوان كتابى بنام « مطمح الواجد » در أحوال او تأليف نموده ، وفاتش سنه 1184 چنان‌كه در « آداب اللغة 3 : 296 » نوشته . فرزندش سيد ابو الفضل محمد خليل صاحب عنوان ، از علماء و فضلاء زمان و در دمشق مفتى حنفيه و در حلب نقيب علويين بوده و كتاب‌هاى چندى تأليف نموده : اول كتاب « سلك الدرر » در أعيان قرن ثانى عشر كه آن را بتقليد « خلاصة الاثر » در أحوال علماء مائه دوازدهم نوشته ، و آن را از سفرنامه‌هاى معاصرين كه در مقدمه نام برده و مسموعات و معلومات خود فراهم نموده . دويم كتاب « مطمح الواجد » در أحوال والد ماجد كه اينك ذكر شد . و او در اين سال وفات كرده ، چنان كه در « آداب اللغة » مذكور نوشته . و چون نام سلك الدرر در اينجا برده شد ، مناسب چنين ديدم كه چند كتاب ديگر را كه بعنوان احوال فضلاء قرون و مآت هجرى قمرى تأليف شده اينجا ذكر نمايم ، از اين قرار : اول : كتاب « البدر السافر و تحفة المسافر » در أدباء مائهء سادسه ، تأليف شيخ كمال الدّين أبو الفضل جعفر ( يا عبد اللّه ) بن تغلب بن جعفر بن تغلب شافعى أدفوى وفاتش سنه 748 . دويم : « الحوادث الجامعة » در مائهء سابعه ، تأليف ابن فوطى ، و اوست شيخ كمال الدّين أبو الفضل عبد الرزاق 40 بن احمد 39 بن محمد 38 بن احمد 37 بن ابو المعالى محمد 36 بن محمود 35 بن أحمد 34 بن محمد 33 بن أبو المعالى فضل 32